قره‌آغاج یکی از محله‌های تاریخی و کهن شهر تبریز است که در سمت شرق این شهر واقع شده‌است. این محله از سمت شمال به محله‌های حکم‌آباد و ویجویه، از سمت جنوب به محلهٔ کوچه‌باغ، از سمت شرق به محلهٔ گجیل و از سمت غرب به محلهٔ آخونی محدود شده‌است. به‌جهت فراوانی درختان بزرگ و تاریخی نارون (به ترکی آذربایجانی: قره‌آغاج) در این منطقه، این محله بدین نام خوانده شده‌است. امروزه خیابان قدس به‌عنوان اصلی‌ترین خیابان محلهٔ قره‌آغاج شناخته می‌شود.

در کتاب‌های مختلف تاریخی نظیر «الشقایق النعمانیه فی علماءالدولة العثمانیه» و «تاریخ عالم آرای امینی» ذکر گردیده که این محله تا سده‌های نهم و دهم هجری از محله‌های اصلی شهر تبریز به‌شمار نمی‌رفته و از روستاهای پیرامونی آن محسوب می‌شده‌است. هم‌اکنون مسجد تاریخی «حاج میری» در قره‌آغاج قرار گرفته‌است.

مهم‌ترین کوچهٔ محلهٔ قره‌آغاج، کوچهٔ طاق‌لار است که در گذشته سرپوشیده و طاقدار بوده و دروازهٔ قره‌آغاج در ورودی این کوچه واقع شده بود. پیش‌تر دخمه‌ای در کوچهٔ طاق‌لار یافته شد و برخی را اعتقاد بر این بود که آرامگاه شمس تبریزی است.

نادر میرزا دربارهٔ قره‌آغاج می‌نویسد:

« قراآغاج کویی است به مغرب شهر سکان آن اهل معرفت و صناعت و بساتین آن نیز اندک است. کدخدای این کوی آقای صادق مردی است کاردان و بوراثت از حال این شغل به وی رسیده و در خوی آن مرد تندی و جلادت باشد. بیش‌تر سخن از حرب و آلات آن کند.